Noorwegen - Nederland 15-10-2008
Zwitserland - Nederland 22-08-2007
Ierland - Nederland 16-08-2006
Nederland-Ecuador 01-03-2006
Nederland-Macedonië 12-10-2005
Tsjechië-Nederland 08-10-2005
Nederland-Duitsland 17-08-2005
Finland-Nederland 08-06-2005
Nederland-Roemenie 04-06-2005
Quickboys-Nederland 31-05-2005
Roemenië-Nederland 26-03-2005
Andorra-Nederland 17-11-2004
Nederland-Finland 13-10-2004
Nederland-Tsjechië 08-09-2004
Zweden - Nederland 18-08-2004
Nederland-Ierland 05-06-2004
Nederland-Belgie 29-05-2004
Nederland - Griekenland 28-04-2004
Nederland - Frankrijk 30-03-2004
Nederland - VS 18-02-2004
Nederland - Schotland 19-11-2003
Schotland - Nederland 15-11-2003


Verslag
Nederland-Ierland
05-06-2004
 

De Ieren !!

Dit kan niet anders dan een mooie dag worden. Na een zeperd tegen de Belgen revanche op de Ieren, tenslotte hebben we daar ook nog wat tegen recht te zetten na die verloren uitwedstrijd waardoor we het WK misliepen.

Vol goede moed vertrekken we in uitgebreide samenstelling uit Zoetermeer. De laatste wedstrijd voor het EK, dus de M&M's (Martin & Maurice), Rob en Nora zijn deze keer ook van de partij. Eerst maken we nog even een tussenstop in Lisse in het partycentrum van Bambi, “Het hart van Lisse”. Tijgertje komt later met de trein, die had nog wat zakelijke beslommeringen in het Kurhaus.

Nadat we de auto's gedropt hebben bij de Arena pakken we de metro naar het Rembrandtplein en langzaam komt de stemming er onderweg al aardig in. Op het Rembrandtplein is het al aardig druk, maar omdat de trams gewoon door blijven rijden (bijna zien we de Koning met rolstoel en al met de tram verdwijnen) lopen we door naar Café Otten waar we Kick en Will tegen komen. Als Kick hoort dat we met de auto naar Portugal gaan worden we voor zien van allerlei attributen omdat we volgens hem in de Pyreneeen moeten overwinteren.

Even later als Tijgertje zich bij ons gevoegd heeft zoeken we de warmte (pfffffff) van café the Old Bell op. Deze barst uit zijn voegen en geZelligheid kent geen tijd als Zutphen, Zwolle en Zoetermeer elkaar tegenkomen. Als we weer een nieuwe moeder gescoord hebben wordt het tijd voor een shoarmaatje en om naar het stadion te vertrekken. In de metro zit de stemming er behoorlijk in en deze stuitert met een gezapig tempo naar de Arena..

De Arena zit redelijk vol en de KNVB heeft er weer alles aan gedaan om er een mooie avond van te maken met brultoeters en opblaashandjes (nou die toeters kunnen we inderdaad nog goed gebruiken !!).

Als de wedstrijd begint proberen we de magische “ruit op het middenveld” van Dick Advocaat te ontdekken, maar langzaam valt onze bek open van verbazing open. Het hele elftal lijkt wel een grote ruit (of een zoute drop) met één man op de linkerkant (van Bronckhorst) en één man op de rechterkant (Reiziger). Van enige opbouw is geen sprake en elke bal wordt steevast ingeleverd bij de ,qua opstelling, verzwakte Ieren. Diezelfde Ieren moeten zeker in het begin, en waarschijnlijk 90 minuten, met verbazing in het veld hebben rondgelopen. Aan alle kanten hadden deze ruim baan om op te bouwen en rond te spelen en het kan bijna niet anders als dat ze, zeker de eerste helft, zelfs nog het meeste balbezit hadden.

Na een kwartier was al duidelijk dat er deze wedstrijd geen herstel in zou zitten. Sterker nog, na een week trainingskamp is de chaos kompleet. Om een lang verhaal kort te maken en geconstateerd hebbend dat zelfs de grootste oranjesupporters als Zutphen, “de Echte Vrienden” en noem maar op het bijltje er bij neergooien en met witte zakdoekjes gaan zwaaien en zelfs de Indiaan alleen nog maar een verdwaasde klap op zijn trommel kan geven is duidelijk dat het dieptepunt is bereikt. En daar zit je dan op de tribune met al je dure kaarten voor Portugal en tot overmaat van ramp laten ze ook nog Frans Bauer opdraven, want “the show must go on”. En o ja, met die oranje opblaashandjes moeten we Oranje uitzwaaien; nou persoonlijk had ik meer behoefte aan een opblaasbare middelvinger. Wat een shitzooi, maar goed, toch nog proberen die gasten aan te sporen en op te beuren want daarom blijven ze toch op het veld staan? Fout gedacht, dat moest vanwege de contractuele verplichtingen met SBS6 en Jaap Stam kon zelfs dat niet meer opbrengen en zat al in de kleedkamer. Vier of vijf spelers gooiden de bos bloemen nog het publiek in, de rest zat al in de kleedkamer. Wie dat waren, ach die gezichten keen we wel ondertussen.

We druipen af uit de Arena en na een afzakkertje bij Cafe de Wiener keren we geslagen naar huis terug. Hoe moet dat nou over anderhalve week?

Als vervolgens s'nachts als we thuiskomen Stam op tv meldt dat supporters die hebben uitgefloten voortaan ook maar weg moeten blijven snap ik het allemaal. Voortaan mogen de normale supporters blijkbaar het geld gireren en thuisblijven en spelen de elite-heren (de goeien daargelaten) wel voor genodigden. Waarschijnlijk vergeet de heer Stam dat de supporters (voor hun) behoorlijke bedragen bedragen betalen om een wedstrijd te zien en dan ook wat mogen verwachten. En oranjesupporters zullen we altijd blijven, ook als hij niet meer speelt.

Maar goed zo heeft iedereen zijn frustraties en een slecht gevoel aan deze dag en laten we maar hopen dat hier wat moois uit komt en dat we in Portugal mooie dingen gaan zien, aan de supporters zal het niet liggen.